![الگوی واقعی
علی «ع»، دلسوزترین نسبت به وحدت](./cache/5/attach/201507/13231_2223555906_599_331.jpg)
الگوی واقعی
علی «ع»، دلسوزترین نسبت به وحدت
وحدت و الفت مسلمین که به فرموده ی قرآن با هیچ قیمت مادی حاصل نمی شود : « لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً ما أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ »، آن قدر ارزشمند است که حضرت علی علیه اسلام خود را دلسوزترین فرد به آن می داند : « پس بدان در امّت اسلام، هیچ کس همانند من وجود ندارد که به وحدت امّت محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و به انس گرفتن آنان به همدیگر از من دلسوزتر باشد. من در این کار پاداش نیک و سرانجام شایسته را از خدا مىطلبم.»
علی بهادرزایی
(طلبه حوزه علمیه قم)
وحدت و الفت مسلمین که به فرموده ی قرآن با هیچ قیمت مادی حاصل نمی شود: « لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً ما أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ » [۱]، آن قدر ارزشمند است که حضرت علی علیه اسلام خود را دلسوزترین فرد به آن می داند : « پس بدان در امّت اسلام، هیچ کس همانند من وجود ندارد که به وحدت امّت محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و به انس گرفتن آنان به همدیگر از من دلسوزتر باشد. من در این کار پاداش نیک و سرانجام شایسته را از خدا مىطلبم.» [۲]
ائمه علیهم السلام همواره به لوازم این وحدت نیز پایبند بوده اند؛از صبر علی علیه اسلام در برابر حوادث سخت بعد از فوت پیامبر صلی الله علیه و آله ، تا مراودات و تعایش امام صادق علیه السلام با علماء و عوام سایر مسلمانان . می توان امر ایشان به اهتمام به امور مسلمین را نیز سرچشمه گرفته از همین اعتقاد دانست : « من أصبح و لا یهتم بأمور المسلمین فلیس بمسلم » [۳]
دعای مرزبانان صحیفه سجادیه گوهری درخشان برای نمایاندن همین اهتمام است [۴]، دعایی که بلافاصله بعد از صلوات بر پیامبر و آلش چنین شروع می شود: «( اللَّهُمَّ )حَصِّنْ ثُغُورَ الْمُسْلِمِینَ بِعِزَّتِکَ، وَ أَیِّدْ حُمَاتَهَا بِقُوَّتِکَ »[۵] فرازی که امروز تکلیف ما در تعامل با مسلمانان ساکن در مرزهای اسلامی(از فلسطین تا میانمار) را مشخص می کند: دفاع و یاری با قوت، همانطور که امام سجاد علیه السلام در خفقان بنی امیه با تمام سلاح و توانش – که دعا بود - چنین کرد ، و از خدا هم همین را طلبید.
حضرت در ادامه ی این درس نامه مناجات گونه به دعای برای این مسلمین، و دعای علیه معاندینشان می پردازد. جالب آن که ایشان در ضمن دعا برای مسلمین طلب وحدت «أَلِّفْ جَمْعَهُمْ» ، و برای معاندین دعای تفرقه می کند «وَ ثَبِّطْهُمْ بِالْفُرْقَةِ»؛گو اینکه امروز ما را مد نظر دارند و نقش وحدت و عدم تفرقه در پیروزی مسلمین و حفظ کیان اسلامی را در میراث جاودانشان به ما یادآوری می کنند .حال آن که ما در این زمان مشغول به مرزبندی های فرقه ای و راندن غیر خودیم!حضرت در این دعا حفظ اسلام را می طلبند،اما نه از این جهت که اسلام ظاهری واسمی و دور از معارف ولایی را مطلوب می دانند؛ بلکه از آن جهت که حفظ اسلام را مقدمه ای بر هدایت مسلمین به معارفی که به آن علم ندارند می داند :« اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ عَرِّفْهُمْ مَا یَجْهَلُونَ، وَ عَلِّمْهُمْ مَا لَا یَعْلَمُونَ، وَ بَصِّرْهُمْ مَا لَا یُبْصِرُونَ » [۶]
فرازهای پایانی این دعا را نیز با تصریح به وظیفه ی مهم اسلامی همراه می سازند : « اللَّهُمَّ وَ أَیُّمَا مُسْلِمٍ أَهَمَّهُ أَمْرُ الْإِسْلَامِ،وَأَحْزَنَهُ تَحَزُّبُ أَهْلِ الشِّرْکِ عَلَیْهِمْ فَنَوَى غَزْواً،أَوْهَمَّ بِجِهَادٍ فَقَعَدَبِهِ ضَعْفٌ،وْ أَبْطَأَتْ بِهِ فَاقَةٌ،أَوْ أَخَّرَهُ عَنْهُ حَادِثٌ،أَوْعَرَضَ لَهُ دُونَ إِرَادَتِهِ مَانِعٌ فَاکْتُبِ اسْمَهُ فِی الْعَابِدِینَ،وَأَوْجِبْ لَهُ ثَوَابَ الْمُجَاهِدِینَ، وَاجْعَلْهُ فِی نِظَامِ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ » [۷]
پانوشت:
۱. قرآن کریم ، سوره مبارکه انفال ، آیات ۶۲ و ۶۳
۲. نهج البلاغه ، ترجمه دشتی ، نامه ۷۸
۳. اصول کافی ، انتشارات اسلامی ، ج ۲ ، ص ۱۶۳
۴. دعای بیست و هفتم صحیفه سجادیه
۵. بارخدایا مرزهاى مسلمانان را بغلبه و تسلّط خود استوار ساز، و نگهدارندگان آن مرزها را بنیروى خویش توانائى ده !
۶. بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و آنچه بآن نادانند بایشان بشناسان،و آنچه نمیدانند بآنها بیاموز، و بآنچه نمىبینند بیناشان فرما
( البته این فقره می تواند ناظر به فنون جنگی و اسرار آن نیز باشد ، اما منافاتی ندارد دعای برای دینشان نیز باشد ، زیرا حضرت به صورت عام دعا برای آگاهی و بصیرتشان کرده است و مخصوص به اسرار جنگی نکرده اند .)
۷. بار خدایا هر مسلمانی که کار اسلام(گرفتارى مسلمانان در برابر کفر)او را نگران کندو گردآمدن مشرکین او را اندوهگین سازد، پس قصد جنگ (با آنها) یا آهنگ جهاد (طرفدارى از دین) نمایدو ضعف و سستى او را از رفتن بجنگ بنشاند، یا فقر و بىچیزى او را بدرنگ کردن (نرفتن بجنگ ) وادارد ، یا پیشامدى او را از قصد و آهنگش بتاخیر اندازد ، یا جلوگیرى در برابر اراده و خواستهاش پیش آید ، پس نام او را در عبادت کنندگان بنویس و پاداش جهاد کنندگان را باو عطا فرما،و او را دررشته کشته شدگان درراه حقّ و شایستگان قرار ده
* در این نوشته از ترجمه و شرح صحیفه سجادیه فیض الاسلام بهره برده شده است .
![](./view8899/img/custom/telegram.png)